Klimpark Streekbos
IK Uitstapjes

Dat doe IK wel effe, op naar Klimpark Streekbos!

04/08/2021

Nou, daar gingen we dan! Op de fiets naar Klimpark Streekbos. Het lijkt nu of er heel iets spannends gaat gebeuren, maar dat wist ik toen nog niet. Maandag avond gingen we namelijk eerst even op ontdekkingstocht. Eerst maar eens even checken hoe we er moeten komen en hoe dat Klimpark Streekbos eruit ziet. Dat beviel wel, dus we besloten er zondag ochtend helemaal voor te gaan! De instelling was goed, nu de rest nog…

Ik heb al eens eerder bijna geklommen. Toen ik naar HAVO 4 ging hadden we een soort introductie dag waar we zouden gaan boom klimmen. Het regende die dag keihard maar als nerd besloot ik toch te gaan. Helemaal doorweekt daar aangekomen, ging het niet door! Nu ben ik daar trouwens heel blij om, anders had ik waarschijnlijk zwaar voor aap gestaan bij mijn nieuwe klasgenoten. Want een aap, dat ben ik in ieder geval zeker niet!

Maar goed, weer terug naar Klimpark Streekbos. Je hebt het al een beetje in de Fit met IK kunnen lezen. Wij dus dinsdag ochtend erheen om te klimmen. Ik met een grote mond want dat doe IK wel effe! Samen met Niels wurm ik mezelf in zo’n tuigje. Mijn ouders en zusje waren mee als support. Papa en mijn zusje hebben het wel eens eerder gedaan ergens anders en mama is niet zo’n held, dus die bleven lekker veilig op de grond (misschien lijk ik toch op mijn moeder). Na een duidelijke uitleg over hoe je alles moet gebruiken en dat je niks kan gebeuren, konden we aan de slag!

aan de slag

Gelijk helemaal naar het hoogste parcours die er bestond bij Klimpark Streekbos. Dat zag ik ook wel zitten! Maar de weg naar boven ging al niet helemaal soepel. Van trap naar trap en toen ik eenmaal boven stond, begonnen mijn benen toch flink te trillen. Niels was al bijna naar de overkant en ik stond nog op het eerste blokje. Dat wiebelde al verschrikkelijk, dus ik er weer af. Toen toch nog maar een keer erop gaan staan, maar ik voelde gelijk al dat dit hem niet ging worden. Gelukkig had ik geen mensen achter mij! Even diep ademhalen en dan uitzoeken hoe ik terug moest (helemaal in de knoop). Maar opgeven, dat doen we natuurlijk niet! Je bent waarschijnlijk maar één keer in Klimpark Streekbos (ik in ieder geval wel).

hoog man

Dan maar een parcours lager, mijn ouders maakten zich al een beetje zorgen want het duurde best een tijdje voordat ik weer tevoorschijn kwam. Ook kwam er gelijk een begeleider op de grond naar mij toe om mij een beetje moed in te praten. Maar ook vooral om mij een beetje gerust te stellen dat er niks kon gebeuren. Ik vroeg dan ook gelijk: “Wiebelt deze ook zo erg?!” maar gelukkig was dat niet zo! Stapje voor stapje ging ik vooruit. Wel even fijn dat iemand van Klimpark Streekbos erbij stond. Hij ging weg en ik stond stil, dit is zo eng en zo niet iets voor mij. Maar toen kwam mijn familie eraan en ging ik vol concentratie naar de overkant! Nu de rest nog…

beter

Het zweet stond overigens overal en het was keihard aan het regenen tussendoor. Ook Niels was ondertussen al klaar met één van de moeilijkste parcours dus die kwam achter mij aan. Hij voor en ik erachter aan. Kon hij mooi even voelen of iets wiebelde of niet. Ik heb nog een paar keer geschreeuwd “Niet zo wiebelen!” en “Ik vind dit zo eng!” maar met goede hulp heb ik het uiteindelijk toch gehaald. Ik ben gewoon niet zo’n waaghals, dat was ik even vergeten. Ik moet ook eerlijk zeggen dat ik ook dit parcours van Klimpark Streekbos best pittig vond! En er waren kinderen die vlogen over alle banen (net als Niels) dus ik voelde mij echt een beetje lullig haha. Zoals je misschien op de omslag foto al zag… Ik sloeg soms de wiebel dingen gewoon over en balanceerde ik lekker over het touw!

echte liefde

Op het einde lekker met een zipline naar beneden, dat vond ik dan wel weer heel leuk! Maar om daar nou nog een heel parcours voor af te leggen, dat zag ik niet zo zitten. We hebben de foto’s, we hebben de filmpjes en we weten nu hoe het werkt bij Klimpark Streekbos. Toen in klaar was zei er nog iemand: “Dan moet je het nu eigenlijk gelijk nog een keer doen, nu weet je hoe het gaat!” Maar ik wist niet hoe snel ik alles uit moest trekken, weer veilig op de grond. Kijken hoe Niels nog even als een gek de hoogte in ging. Mij niet bellen!

mij niet bellen

Dan weten we dat ook weer… Ik ben gewoon niet zo’n klimmer blijkbaar maar daar kan Klimpark Streekbos helemaal niks aan doen. Zij hebben mij juist super goed geholpen, anders had ik waarschijnlijk geen stap meer gezet! Nu heb ik toch een soort van angst overwonnen. Daarna lekker warme chocolademelk met slagroom en we kunnen weer door met de vakantie… Alsof er niks is gebeurd!

zipline

-IK-